این کتاب مجموعهای از هفت داستان کوتاه درباره بازیهای پیچیده و گاه تلخ عاشقانه است که در آن شخصیتها با بازیهای نقش، وانمودسازی و توهمات جنسی، مرز میان حقیقت و دروغ را محو میکنند.
درباره کتاب عشقهای خندهدار (میلان کوندرا):
این مجموعه داستان نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در پراگ منتشر شد و بلافاصله توسط رژیم کمونیستی چکسلواکی ممنوع گردید . کوندرا که بعدها به فرانسه تبعید شد و به شهرت جهانی رسید، در این هفت داستان به کالبدشکافی روابط عاشقانه با رویکردی فلسفی و طنزآمیز میپردازد. از جمله داستانهای مشهور آن میتوان به «بازی مسافرتی» (درباره زوج جوانی که بازی نقشآفرینی آنها به بحران هویت میکشد)، «دکتر هاول بیست سال بعد» (درباره پزشکی مسن که با استفاده از همسر زیبایش غرور جنسی خود را تغذیه میکند) و «سمپوزیوم» (در بیمارستانی با فضایی اریکسی) اشاره کرد . کوندرا با نثری دقیق، هوشمندانه و بیپرده، تناقضات عشق را به تصویر میکشد: جایی که شور جنسی به سردی بدل میشود، بازیهای دلبازی به جنگ قدرت تبدیل میگردد، و آدمی میان خنده و گریه در دام موقعیتهای خندهدار اما عمیقاً انسانی گرفتار میآید. منتقدان، این کتاب را نمونهای از «ترکیب بینظیر همدردی و بدبینی، کنایه و خوشبرخوردی» در ادبیات جهان توصیف کردهاند .