درباره کتاب طریق عرفان (علامه طباطبایی):
این کتاب در اصل ترجمه و شرح رساله نفیس «الولایة» است که خود علامه آن را حاصل مواهب الهی و منحصربهفرد این رساله میداند و در جایی دیگر از آن به عنوان «سفرنامه عرفانی» خود یاد کرده است . نویسنده در فصل اول برای ظاهر دین، باطنی اثبات میکند و تأکید میکند که قرآن و سنت سرشار از رازها و معارفی است که جز خداوند و اولیای الهی کسی از آن آگاه نیست . در فصل دوم به تبیین ارتباط سه عالم ماده، مثال و عقل و چگونگی رهایی انسان از عالم ماده میپردازد . در فصل سوم تأکید میکند که راهیابی به باطن عالم و اسرار غیب، منحصر به انبیا نیست و برای همگان با انقطاع از دنیا امکانپذیر است . فصل چهارم که نقطه اوج رساله است، یگانه طریق وصول به شهود حقایق و لقاءالله را «معرفت نفس» معرفی میکند و بیست و دو حدیث از امیرالمؤمنین (ع) در این باره نقل میکند و برهانی عقلی اقامه مینماید که به تصریح خود علامه در جای دیگر نیامده است . فصل پنجم به این اختصاص دارد که در مقام ولایت اولیاء، کسی جز پروردگارشان بر آن احاطه ندارد و سالک در این مرحله از اعتماد به نفس رها شده و فقط اعتماد به خدا در او جلوه میکند .