درباره کتاب سخن و سخنوران (بدیعالزمان فروزانفر):
این کتاب نخستین بار در سالهای ۱۳۰۸ و ۱۳۱۲ خورشیدی در دو جلد منتشر شد و به عنوان یکی از نخستین نمونههای تاریخ ادبیات تحلیلی و انتقادی در زبان فارسی شناخته میشود. این اثر با رویکردی علمی و مستند، شاعرانی از حنظله بادغیسی تا خاقانی شروانی را در بر میگیرد و برای هر یک، زندگینامه، اوضاع اجتماعی دوران، آثار و سبک شعری را به همراه نمونه اشعار تحلیل میکند. فروزانفر در این کتاب به جای صرفاً نقل تذکرههای پیشین، به نقد محتوایی و سبکشناختی شعر کهن فارسی میپردازد و از این رو به الگویی برای نسلهای بعدی پژوهشگران تبدیل شده است. ساختار کتاب شامل فصول مستقل برای هر شاعر است و شاعران کمترشناختهشدهای مانند ابوشکور بلخی، عمعق بخارایی و کافی ظفر همدانی را در کنار چهرههای بزرگی چون فردوسی، ناصرخسرو، سنایی و خاقانی معرفی میکند. نثر کتاب شیوا و روان است اما رویکردی تخصصی و پژوهشی دارد که آن را برای دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی به منبعی مرجع تبدیل کرده است.