درباره کتاب اتاق جیکب (ویرجینیا وولف)
این رمان در سال ۱۹۲۲ همزمان با اولیسِس جیمز جویس و سرزمین هرز تی.اس. الیوت منتشر شد و نقطه عطفی در سبک وولف محسوب می‌شود . برخلاف رمان‌های سنتی، این کتاب پیرنگ خطی متعارف ندارد و از مجموعه‌ای از برداشت‌های حسی و ذهنی شخصیت‌های فرعی تشکیل شده است. وولف در این اثر با پرهیز از ورود به افکار قهرمان داستان، تکنیک «جریان سیال ذهن» را به شکل بنیادینی به کار می‌گیرد و خواننده را در موقعیت یک ناظر بیرونی قرار می‌دهد که هرگز به عمق شخصیت اصلی دست نمی‌یابد. موضوعات اصلی رمان شامل نقد پدرسالاری ادواردی، فقدان، تنهایی انسان مدرن، و بیهودگی کشتار جمعی در جنگ است . لیفتون استراچی، منتقد همعصر وولف، این اثر را «بیش از هر چیز به شعر شباهت دارد» و آن را جاودانه پیش‌بینی کرده است . فضای رمان از سواحل کورنوال به اتاق‌های کالج کمبریج و سپس به خیابان‌های لندن و میدان‌های آتن می‌رود و در نهایت با اتاقی خالی از جیکوب به پایان می‌رسد – اتاقی که نماد غیاب و فقدانی است که جنگ بر جای گذاشته است.