درباره کتاب ایران: روح یک جهان بی‌روح (میشل فوکو)
این کتاب در ژانر فلسفه سیاسی و گزارش‌های روزنامه‌نگارانه قرار دارد و شامل ۱۵ مقاله و مصاحبه از فوکو است که به عنوان خبرنگار روزنامه ایتالیایی کوریره دلا سرا در ایران منتشر کرد . فوکو در این نوشته‌ها با اقتباس از جمله مشهور مارکس که «دین، روح یک جهان بی‌روح است»، مفهوم «سیاست روحانی» (spiritual politics) را معرفی می‌کند؛ نوعی تجربه جمعی که در آن مردم به دنبال دگرگونی بنیادین در شیوه بودن خود هستند، نه صرفاً تغییر ساختارهای سیاسی یا اقتصادی . او به شدت تحت تأثیر «اراده جمعی یکپارچه» ایرانیان قرار می‌گیرد که با دست خالی در برابر تانک‌ها و مسلسل‌ها ایستاده‌اند و حاضرند بمیرند تا به «زندگی نکبتبار» زیر سلطه ادامه ندهند . این کتاب تمایز کلیدی فوکو میان «برخیز» (insurrection) به عنوان گسستی آنی و نافرمانی محض از قدرت، و «انقلاب» به عنوان فرآیندی تاریخی و نهادی را به تصویر می‌کشد . این نوشته‌ها در زمان خود و پس از آن جنجال بزرگی برانگیخت و بسیاری فوکو را به ساده‌انگاری درباره خطرات حکومت دینی متهم کردند، هرچند او همواره تأکید داشت آنچه او را مجذوب کرده «روح» قیام در لحظه برخاستن بوده، نه پیامدهای نهادی آن پس از به قدرت رسیدن آیت‌الله خمینی .