«سفرنامه میرزا محمدحسین فراهانی»، در ۴۱۲ صفحه کتابی است به زبان فارسی در انجام مناسک حج و وضع جغرافیایی کشورهایی که میرزا محمد حسین حسینی فراهانی از آنها هنگام سفر حج عبور کرده است. انگیزه مولف از نگارش این کتاب، امتثال فرمان سلطانی بوده است که وی را مامور شرح وقایع و مشاهدات و شنیده ها طی سفرنامه ای نموده است. این سفرنامه طی سالهای ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۳ ه.ق. نگارش یافته است.
خواننده در این سفرنامه با اوضاع جغرافیایی، فرهنگی، سیاسی، بناها و آثار تاریخی کشورهای مسیر آشنا میشود و به اطلاعات با ارزشی درباره مباحث مذهبی و اوضاع در بخشی از ایران و سرزمین هایی که نگارنده از آنها دیدن کرده است، دست می یابد. لازم به ذکر است که برخی از قسمتهای کتاب را، مولف پس از بازگشت به تهران از سفر حج با استفاده از سایر منابع کتبی تکمیل کرده است. از لابلای کتاب پیداست که مولف طبع شعر هم داشته و «گلبن» تخلص میکرده است. در بخش اضافات و تصحیحات، که توسط مصحِّح به کتاب افزوده شده، بسیاری از اعلام موجود در کتاب اعم از اعلام اشخاص و اعلام اماکن و غیره توضیح داده شده است.